Wilkołak – legendarne połączenie człowieka i wilka

Wilkołak – legendarne połączenie człowieka i wilka. Wśród wielu legend i podań istnieją historie na temat osób potrafiących przemienić się w postać zwierzęcą. Takimi zwierzętami, których postać mieli przyjmować ludzie, były dziki, niedźwiedzie, tygrysy czy wilki. To podania o tych ostatnich stały się najbardziej znane i tak oto mamy znaną nam wszystkim postać wilkołaka.

Wilkołak w dawnych podaniach

Jeśli wierzyć greckiemu historykowi Herodotowi, który pisał w V w., motyw przemieniania się człowieka wilka występował już w starożytności. Według jego dzieł, Grecy oraz Scytowie, którzy zamieszkiwali tereny nad Morzem Czarny, wierzyli w takie zjawisko. Według nich sąsiedni Neurowie mieli być czarodziejami, potrafiącymi się przemienić w wilki. Powodem takiej przemiany miało być zaspokojenie kanibalskich rządz i bezkarnego napadania na ludzi.

Podania europejskie mówią też o wilkołakach, którzy o świcie mieli powracać do swojej ludzkiej postaci. Według niektórych legend wilkołakiem można się było stać bez własnej woli. Współcześnie taki motyw występuje między innymi w serii książek o Harrym Potterze, gdzie taką klątwą obarczony był profesor Remus Lupin. Podczas pełni księżyca zmieniał się on wilkopodobną bestię, tracąc przy tym całą swoją świadomość.

Zmiennokształtność

Wilkołactwo to nie jedyna forma zmiennokształtności, jaką możemy poznać w kulturze popularnej. W serii o Harrym Potterze występują tzw. animagowie, którzy potrafią się przemieniać w takie zwierzęta jak psy czy szczury. Jednak w przeciwieństwie do wilkołaków są oni świadomi swojej przemiany i zachowują kontrolę. W grze zaś Gothic mamy okazję zwiedzić klasztor zmiennokształtnych, który kiedyś zamieszkiwali mnisi, mający zdolność do przemiany w różne bestie. Fani Warcrafta na pewno pamiętają też druidów, którzy umieli przemieniać się w takie zwierzęta jak niedźwiedzie czy pantery.

Wampiry – najbardziej znani krwiopijcy na świecie

Wampiry – najbardziej znani krwiopijcy na świecie. Nawet jeśli nie interesujemy się fantastyką ani mitologiami, to i tak kojarzymy postać wampira. Przeniknęła ona do naszej popularnej kultury a także języka potocznego. Co jednak powinniśmy rozumieć poprzez słowo wampir i dlaczego te legendarne postacie stały się tak popularne?

Te legendarne potwory znane są na całym świecie, więc trudno przypisać im jedno konkretne pochodzenie. Dużo osób doszukuje się źródła wampiryzmu w słowiańszczyźnie, choć nie ma dowodów, że to właśnie Słowianie wykreowali tę postać. Bardzo możliwe, że pierwotny wzór mrocznego krwiopijcy pojawił się już w czasach praindoeuropejskich, zanim wykształciła się społeczność słowiańska.

Kultura popularna

Postać tego krwiopijcy wielokrotnie pojawiała się w filmach, grach komputerowych, czy książkach. Najpopularniejszymi oczywiście stały się Hrabia Dracula i Nosferatu. Postacie te pokazywały bardzo nieprzyjemny obraz wampira, osoby, której nigdy w życiu nie chcielibyśmy spotkać. We współczesnej literaturze młodzieżowej jednak pojawiły się „przyjazne” wampiry. Jako przystojni, kochający młodzieńcy, przedstawieni są oni w takich książkowych sagach jak „Zmierzch” czy „Pamiętniki wampirów”

O wampirach możemy też usłyszeć w serii książek i gier „Wiedźmin” a także w grach z cyklu Heroes of Might and Magic. W tych drugich, wampiry były przedstawiane jako bardzo potężne stworzenia, potrafiące regenerować się w nieskończoność.

Wampir w języku potocznym

Kim jest wampir energetyczny? Tak możemy określić osobę, która – mówiąc delikatnie – psuje nam humor poprzez zbyt inwazyjny udział w naszym życiu. Wampirem możemy też nazwać osobę, która bardzo chętnie pobiera od nas duże ilości pieniędzy. Niewątpliwie możemy tak określić naszego dostawcę internetu lub sieć komórkową, jeśli nie podoba nam się wysokość abonamentu. Takim określeniem również posługiwały się media, gdy nagłośniały poszczególne sprawy seryjnych morderstw. Tak oto mogliśmy słyszeć o Wampirze z Bytomia albo Wampirze z Zagłębia. Na pytanie, czy wampiry istnieją, można więc śmiało odpowiedzieć „tak”.